Öfke

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

Burjuvazinin kara sinemacısı Pasolini’den öfke dolu bir belgesel. La Rabbia. Neo-liberal çağın tüm anlatılarıyla, tüm rüyalarıyla sona erdiği bir zamandayız. Sinemanın da haliyle içinde olduğu bir kriz anı bu. İçine yuvarlandığımız bu çölle ilgili, bizi en doğru biçimde, en kahince tespitlerle uyaran bir sinemacıdır Pasolini.

Niçin hayatımız sefalet, acı, korku ve savaşla doludur?

Pasolini, La Rabbia’da, bu soruya yanıt olarak, haber ve magazin görüntülerinin kronolojik sırasını altüst edip, düşünceyi ve duyarlığı körleştiren mantığı sarsmak amacıyla yeniden kurgulayarak politik ve şiirsel bir isyan filmi yaratmıştır.

1962 yılında, bir yapımcının isteğiyle gerçekleştirdiği bu filmde Pasolini, yeni bir film janrı yaratmayı amaçlamıştır. Kore Savaşı, Kongo’da karşı devrim, Macaristan, Cezayir Savaşı, Küba, atom bombası, Kraliçe’nin tahta çıkış töreni,televizyondaki magazin programları gibi yirminci yüzyılı tanımlayan görüntülerden oluşan çekimleri, kendi şiirsel ve ideolojik mantığıyla kurgulayarak politik ve estetik bir manifesto oluşturmuştur. Bu film, burjuvazinin kendi suretinde yarattığı dünyanın gerçekdışılığına, ikiyüzlülüğüne, sahteliğine, endüstriyel, medyatik, teknolojik ve askeri şiddetine karşı duyulan öfke ve isyandır. Modern dünyanın en yıkıcı unsuru olan atom bombası patlamalarının görüntüleri üzerine şöyle der Pasolini. “İşte gerçek bu.” Modern kapitalizm, insanlığın ve doğanın tüm yaratılarını yok etme gücüne ulaşmıştır. Amerikan başkanı Eisenhover’ın seçim propagandası sırasında çekilen haber görüntülerine yazdığı metinde ise, burada oynanan demokrasi oyununun aslında bir yalan olduğunu, klasik dünyanın zanaatçılarının, köylülerinin hepsi öldüğünde ve endüstrinin üretimin tümünü kaplayıp sürekli bir tüketim döngüsü yarattığında, bizim tarihimizin de sona ereceğini söylemektedir.

Ancak bu filmde yalnızca burjuvazinin suretindeki dünya ve onun yarattığı yıkımlar ve savaşlara duyulan öfke ve isyan yoktur. Bir yandan kendini var etmeye çalışan “Üçüncü Dünya”nın isyanı da vardır. Pasolini, hayatı boyunca dünyanın lanetlenmişlerinin yanında yer alıp, onların özgün kültürlerini, renklerini, masum şiddetlerini savunmayı da bir görev edinmiştir. Filmde de Küba’da savaşan halkın görüntüleri dolayımında o savaşçıların ölümlere rağmen yeni bir dünyayı kurmakta olduklarının bilincindedir. Aynı şekilde Marilyn Monroe’nun ölümünü ve bu dünyadaki varlığını kutsar. Kültür endüstrisinin kadının bedenini nesneleştirmesine karşı bir isyandır güzel yıldızın ölümü. Cezayir Savaşı’na, Küba’daki özgürlük savaşında öldürülen insanlara, Afrika’daki insanların özgürlük talebine saldırıda bulunanları lanetlemek ve onları kendi kardeşi olarak gördüğünü haykırmak için yapılmış bir filmdir La Rabbia. Sinema yoluyla politik ve şiirsel deneme gerçekleştirme bağlamında öncü bir başyapıttır bu film. Yönetmenin kendi deyimiyle neokapitalist, kimliksiz, sahte, endüstriyel üretimle tüm varlığı ve ruhu kapsama altına alınmış, burjuvazi hakimiyetindeki bu dünyaya karşı, onun yarattığı dünyanın görüntülerinden oluşturulan bir manifestodur.

La Rabbia, 1963 yılında yapımcısı tarafından kısaltılır ve dönemin sağcılarının önemli simgelerinden Giovanni Guareschi’nin gerçekleştirdiği bir başka filmle birlikte gösterime sokulur. 2008 yılında Guiseppe Bertolucci tarafından, Pasolini’nin özgün notlarına sadık kalınıp restore edilerek, sinema dünyasının gündemine yeniden giren La Rabbia, yaratıcı, yenilikçi, uzlaşmasız muhalif boyutuyla, bugünün seyircisini de derin biçimde sarsacak derecede güncel ve düşündürücü.

Necla Algan

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.
İtalya 
53'
1963

Yönetmen

Senaryo
Pier Paolo Pasolini

Kurgu
Nino Baragli
Pier Paolo Pasolini

Yapım
Gastone Ferranti
Opus Film

Festivaller
17. Gezici Festival
Sınıf- Yakın Plan

Dağıtım
Minerva Pictures Group. Lucia M. Merone. Via del Circo Massimo N 9. 00153 Rome Italy