Potemkin Zırhlısı

Bronenosez Potemkin

arsvFilm_yVQYYVXjRQXjQaSVdTVlXqUAPQPcUPeJ.jpg
Konu

Potemkin Zırhlısı hiçbir zaman ‘kaybolmuş’ ya da ‘unutulmuş’ bir film değildi. 1958’de, Belçika Kraliyet Sinematek’inin, çoğunluğu film yönetmeni olan yüz uzmanın katılımıyla gerçekleştirdiği anket sonucunda Potemkin ‘tüm zamanların en iyi filmi’ seçildi. O zaman elde bulunan sesli kopyada elliden fazla plan eksikti ya da filmin içinde yer değiştirmişti. Yeni bir müziği olan filmde özellikle ilk planlarda ve finaldeki yorumda Lenin’den alıntılar vardı. Federal Almanya Cumhuriyeti’nde bu metinler ve bütün ara yazılar, filmin sanatsal değerini öne çıkaran ve politik görüşlerini önemsemeyen Friedrich Luft’un yazdığı bir metinle değiştirildi. Bugüne kadar Ayzenştayn’ın özgün yapıtını yeniden bir araya getirmek için yapılan en başarılı çalışma, Sergei Jutkevitsch’in Moskova’da yaşayan Ayzenştayn uzmanı Naum Kleijman danışmanlığıyla 1976’da gerçekleştirdiği “jübile versiyonu” idi. 1986’da Frankfurt Genç Alman Flarmoni Orkestrası, Münih Film Müzesine başvurarak bizden Meisel’ın müziğiyle gösterilmek üzere filmin bir kopyasını istedi. Orkestranın bu isteğiyle filmin 1926’da Almanya’da gösterimi için bestelenen müzik ile Ayzenştayn’ın görüşlerine en yakın kopyanın bir araya getirilmesi konusundaki ilk çaba gerçekleşmiş oldu. Ve işte Potemkin bir kez daha karşınızda. Elimizdeki kopyadaki planlar ve ara yazılar Modern Sanat Müzesi tarafından İngiliz Film Enstitüsü’ne verilen kopyadaki sıraya göre düzenlenmiştir. Film bu haliyle Rusya’daki ilk gösterim kopyasına en yakın versiyon olarak kabul edilebilir. Bu yeni “Berlin Versiyonu” 1,372 plandan oluşmaktadır ve bugüne kadarki en eksiksiz kopya kabul edilen 1976 yılına ait sesli versiyondan 15 plan daha fazladır. Filmdeki 146 ön ve ara yazı ilk kez özgün kopyadakiyle aynıdır. Modern Sanat Müzesi kopyasında eksik olan, aralarında Troçki’nin konuşması ve 5 bölüm başının da bulunduğu 13 ara yazı metni de bu versiyonda yeniden yerlerine konmuştur.